Wielka Emigracja - emigracja polityczna Polaków po klęsce powstania listopadowego z lat 1830 - 1831, pierwsze w dziejach narodu polskiego wychodźstwo na tak szeroką skalę. W związku z represjami popowstańczymi Królestwo Polskie opuściło wówczas ok. 10 tys. osób. Byli to w większości oficerowie, przywódcy powstania, przedstawiciele inteligencji, naukowcy, literaci, politycy, ludzie, którzy poświęcili dotychczas najwięcej energii, działając na rzecz odzyskania niepodległości przez Polskę. Najwięcej Polaków wyemigrowało do Francji, część osiedliła się także w Belgii, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii i Stanach Zjednoczonych. Mieszkańcy państw Europy Zachodniej przyjmowali Polaków bardzo przyjaźnie, traktując ich jak bohaterów, natomiast rządy tych państw widziały w polskich emigrantach niespokojny element i obawiały się, że mogą oni doprowadzić do kolejnych powstań, lub rewolucji. Na emigracji działali najwięksi polscy twórcy: Fryderyk Chopin, Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Cyprian Kamil Norwid, Joachim Lelewel.