Warunki przyrodnicze mają duży bezpośredni i pośredni wpływ na strukturę produkcji energii elektrycznej według rodzajów elektrowni.

Państwa, które mają dostęp do złóż surowców energetycznych najczęściej właśnie na nich opierają produkcję energii elektrycznej (w elektrowniach cieplnych). Przykładowo Polska, która ma znaczące złoża węgla brunatnego i kamiennego, w około 90% produkuje energię elektryczną w oparciu o te właśnie surowce mineralne. Podobnie z resztą kraje Bliskiego Wschodu, leżące nad Zatoką Perską - mając dostęp do pokaźnych złóż ropy naftowej i gazu ziemnego produkują niemal 100% energii elektrycznej w oparciu o nie (tak jest między innymi w Arabii Saudyjskiej).

Państwa nie posiadające złóż surowców energetycznych (lub też kraje, które mają je w niewielkiej ilości) produkują energię elektryczną wykorzystując często pierwiastki rozszczepialne, takie jak np. uran. Dlatego też np. we Francji w elektrowniach jądrowych wytwarza się około 70% energii elektrycznej. Innym rozwiązaniem w takim przypadku, przy korzystnych warunkach naturalnych i stosunkowo niewielkim popycie (na przykład niewielka liczba ludności), jest produkcja energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, czego przykładem może być Norwegia, gdzie obecność gór na znacznej powierzchni kraju i licznych rzek o stosunkowo dużym spadku pozwoliła na zaspokojenie potrzeb energetycznych kraju w ponad 90% z elektrowni wodnych.