Do przyczyn różnic w postrzeganiu przestrzeni przez społeczeństwa należące do różnych kręgów kulturowych, grup narodowych i etnicznych należy zaliczyć:

1. Środowisko przyrodnicze, w którym dana społeczność na co dzień funkcjonuje, na przykład inaczej przestrzeń postrzegają mieszkańcy lasów równikowych (gdzie jest dostatek pożywienia i miejsc do schronienia się, a przestrzeń w której na co dzień funkcjonują raczej niewielka) a inaczej mieszkańcy tundry, na przykład Eskimosi, którzy żyją na zdecydowanie bardziej otwartych terenach i większe przestrzenie są dla nich czymś naturalnym.

2. Światopogląd i przyjęty system wartości w danym kręgu kulturowym - na przykład w chińskim kręgu kulturowym, który przez wiele lat propagował zasadę izolacjonizmu państwowego, człowiek przywiązany jest praktycznie tylko do małego wycinka przestrzeni w której na co dzień funkcjonuje. Przywiązanie do niego, co wynika z uwarunkowań kulturowych sprawia, że odległe miejsca i rozległe przestrzenie nie są dla Chińczyków ciekawe, a wręcz w wielu przypadkach powodują lęk i dyskomfort. Z kolei w zachodnim kręgu kulturowym, mimo że też istnieje przywiązanie do domu i miejsca pochodzenia, ludzie zdecydowanie chętniej poznają nowe miejsca, nowe osoby i kultury. Wynika to z charakterystycznego dla naszego kręgu kulturowego otwarcia na świat i ciekawości poznawczej.

3. Wyznawana religia - niektóre religie, na przykład islam, ograniczają przestrzeń, głównie kobiet, do najbliższego otoczenia domu; w innych religiach natomiast podróżowanie i otwartość nie są ograniczane - tak jest na przykład w chrześcijaństwie.