Wraz z rozwojem społeczno-gospodarczym zmniejsza się liczba ofiar kataklizmów, gdyż w wysoko rozwiniętych państwach, takich jak na przykład Japonia, budynki są konstruowane znacznie solidniej i z bardziej wytrzymałych materiałów w porównaniu z krajami słabiej rozwiniętymi, których nie stać na tego typu budownictwo. W efekcie podczas różnego typu kataklizmów budynki takie i nie ulegają całkowitemu zniszczeniu, w porównaniu do tych, które tworzone są w państwach o niższym poziomie rozwoju. To pierwszy powód, dla którego liczba ofiar kataklizmów zmniejsza się wraz z rozwojem społeczno-ekonomicznym.

Co więcej, dobrze rozwinięte państwa dysponują licznymi ośrodkami naukowymi i badawczymi, które prowadzą monitoring różnego typu zjawisk, w tym także tych we wnętrzu ziemi, dzięki czemu niejednokrotnie na czas udaje się ostrzec ludność przed zagrożeniem i przeprowadzić jej ewakuację, co znacznie redukuje liczbę ofiar. Kraje słabo rozwinięte mogą z kolei często polegać jedynie na informacjach uzyskanych przez organizacje międzynarodowe, a to często nie wystarcza do sprawnego przeprowadzenia ewakuacji. W efekcie liczba ofiar kataklizmów jest tam często wyższa.