Polecenie:

Dokończ zdanie. Zaznacz odpowiedź A albo B oraz jej uzasadnienie spośród odpowiedzi 1–4.

Najmniejsze zagrożenie osuwiskami w Polsce występuje na obszarach o krajobrazie nizinnym

A.	młodoglacjalnym,	ponieważ występują tam	1.	liczne mogoty, lejki i polja krasowe.
			2.	zdenudowane formy polodowcowe o małych deniwelacjach terenu.
B.	staroglacjalnym,		3.	liczne jeziora i moreny czołowe.
			4.	mutony i kary polodowcowe.

Do zadania dołączono następującą mapę:

---

Rozwiązanie:

Najmniejsze zagrożenie osuwiskami w Polsce występuje na obszarach o krajobrazie nizinnym

A.	młodoglacjalnym,	ponieważ występują tam	1.	liczne mogoty, lejki i polja krasowe.
			2.	zdenudowane formy polodowcowe o małych deniwelacjach terenu.
B.	staroglacjalnym,		3.	liczne jeziora i moreny czołowe.
			4.	mutony i kary polodowcowe.

---

Wyjaśnienie:

Najmniejsze zagrożenie osuwiskami na mapie zaznaczono kolorem szarym. Dominuje on w pasie nizin (np. na Nizinie Mazowieckiej i Wielkopolskiej), dla którego charakterystyczny jest krajobraz staroglacjalny, ukształtowany przez dwa pierwsze zlodowacenia. Ostatnie zlodowacenie tych obszarów już nie pokryło, więc formy polodowcowe uległy tam denudacji (obniżeniu) w wyniku działania erozji i wietrzenia. Stąd prawidłowe są odpowiedzi B. stroglacjalnym oraz 2 - zdenudowane formy polodowcowe o małych deniwelacjach terenu. Na obszarze krajobrazu młodoglacjalnego (obszar pojezierzy i pobrzeży) zagrożenie osuwiskami jest nieco większe (często na mapie oznaczone jako średnie i małe).

Liczne mogoty, lejki i polja krasowe (1) nie są związane z krajobrazem glacjalnym lecz krajobrazem krasowym. Liczne jeziora i moreny czołowe  (3) to elementy rzeźby młodoglacjalnej a nie staroglacjalnej. Mutony i kary polodowcowe (4) to z kolei elementy rzeźby polodowcowej w górach a nie na obszarach nizinnych.