Miasta starożytne lokowano najczęściej w dolinach rzecznych, ponieważ zapewniało to ludności oraz chowanym zwierzętom dostęp do wody pitnej. Woda z rzek ponadto była wykorzystywana do nawadniania pól. Nie bez znaczenia było także to, że w dolinach rzecznych często znajdują się żyzne gleby (mady rzeczne), które umożliwiały produkcję roślinną a tym samym wytworzenie odpowiedniej ilości żywności.