Rozwiązanie i wyjaśnienie:

Należy wybrać następujące odpowiedzi:

Gdy porównuje się występowanie lodu stałego na Morzu Beringa i na Morzu Barentsa, można
zauważyć, że granica zasięgu lodu stałego w wieloleciu przebiega bardziej na północ na

A.	Morzu Beringa,	ponieważ	1.	na tym morzu płynie zimny prąd.
B.	Morzu Barentsa,		2.	wymianę wód pomiędzy tym morzem a Oceanem Arktycznym utrudnia cieśnina.
			3.	na tym morzu zaznacza się oddziaływanie Prądu Norweskiego.

 

Wyjaśnienie: Analizując mapę zamieszczoną w materiałach źródłowych widzimy, że granica zasięgu stałego lodu znajduje się bardziej na północ w punkcie B, czyli na Morzu Barentsa. Różnica w przebiegu tej granicy jest znacząca, gdyż na Morzu Beringa znajduje się ona daleko przed kołem podbiegunowym północnym (na niższych szerokościach geograficznych), natomiast na Morzu Barentsa zasięg stałego lodu jest daleko za liną koła podbiegunowego (w wyższych szerokościach geograficznych). Uzasadnieniem takiego przebiegu granicy na Morzu Barentsa jest oddziaływanie ciepłego Prądu Norweskiego, który płynie u wybrzeży Norwegii. Na załączonej mapie widać znaczny ubytek pokrywy lodowej tuż nad Półwyspem Skandynawskim, gdzie docierają wody ciepłego prądu.

Natomiast nie możemy wybrać odpowiedzi nr 1, gdyż zimny prąd nie dociera do Morza Barentsa, a dodatkowo obecność zimnego prądu powiększyłaby zasięg stałego lodu na tym morzu. Również nie można wybrać uzasadnienia nr 2, gdyż pasuje ono do zasięgu lodu na Morzu Beringa, przebiegającego bardziej na południe, a pytanie postawione w tym zadaniu dotyczy przebiegu granicy lodu bardziej na północ.