Należy wybrać następujące odpowiedzi:

Gdy porównuje się występowanie lodu stałego na Morzu Beringa i na Morzu Barentsa, można zauważyć, że granica zasięgu lodu stałego w wieloleciu przebiega bardziej na północ na

A.	Morzu Beringa,	ponieważ	1.	na tym morzu płynie zimny prąd.
			2.	wymianę wód pomiędzy tym morzem a Oceanem Arktycznym utrudnia cieśnina.
B.	Morzu Barentsa,		3.	na tym morzu zaznacza się oddziaływanie Prądu Norweskiego.

 

Wyjaśnienie:

Dobrym równoleżnikiem do porównania zasięgu występowania lodu stałego jest koło podbiegunowe północne (oznaczone przerywaną linią). Widać wówczas wyraźnie, że obszar bez lodu stałego wcina się daleko za koło podbiegunowe w kierunku bieguna północnego na Morzu Barentsa. Lód stały natomiast przekracza w sposób znaczący koło podbiegunowe północne w kierunku południowym na Morzu Beringa. Przesunięcie granicy lodu stałego na Morzu Barentsa jest efektem oddziaływania Prądu Norweskiego - jest to prąd morski ciepły, który podnosi temperaturę wody morskiej, co utrudnia jej zamarzanie.