Na obszarze Mezopotamii człowiek już około 6 tysięcy lat temu bardzo mocno zaczął ingerować w środowisko przyrodnicze. Ingerencja ta polegała na sztucznym nawadnianiu pól uprawnych z wykorzystaniem wód rzecznych Tygrysu i Eufratu. Dzięki temu mogło rozwinąć się intensywne rolnictwo, które umożliwiło produkcję odpowiedniej ilości pożywienia i powstanie tutejszej cywilizacji. Niestety, nadmierna eksploatacja gleb doprowadziła na tym obszarze do jej degradacji, pustynnienia terenu i ostatecznie upadku tej cywilizacji.