Krajobraz młodoglacjalny charakteryzuje się dużą ilością jezior oraz polodowcowych form terenu (wzniesień moreny czołowej, ozów, stożków sandrowych i kemów).  Natomiast krajobraz staroglacjalny cechuje się zanikiem jezior (które wypełniły się osadami i zanikły) a także obniżeniem i wyrównaniem większości form polodowcowych w wyniku procesu denudacji, która miała miejsce wówczas, gdy na obszarze współczesnych pobrzeży i pojezierzy znajdował się jeszcze lądolód. Charakterystycznymi elementami rzeźby terenu będą tutaj równiny moreny dennej oraz pradoliny.