Do przyczyn nierównomiernego rozmieszczenia przemysłu w Polsce należy zaliczyć:

1. Nierównomierne rozmieszczenie surowców mineralnych - generalnie bogate złoża, np. węgla kamiennego pociągają za sobą silny rozwój przemysłu (nie tylko górnictwa węgla kamiennego, ale także energetyki i hutnictwa żelaza; 

2. Dostępność do wody - jest ona szczególnie istotna w niektórych gałęziach przemysłu, np. w przemyśle papierniczym (dlatego też zakłady International Paper znajdują się w Kwidzynie, nad Wisłą); obszary położone w głębi lądu, z dala od wody nie mogą sobie pozwolić na taki zakład przemysłowy;

3. Dostępność sieci transportowej (porty morskie, linie kolejowe, drogi ekspresowe i autostrady) - dzięki nim bardzo łatwo i szybko można sprowadzić surowce do produkcji danego artykułu oraz wysłać finalny produkt do sklepów lub centrów logistycznych.

4. Polityka władz - niektóre gminy stosują zachęty dla inwestorów, np. w postaci Specjalnych Stref Ekonomicznych, co znacząco ogranicza koszty produkcji;

 

Konsekwencje nierównomiernego rozmieszczenia przemysłu w Polsce:

1. Istnienie obszarów o bardzo dużej koncentracji przemysłu (Górny Śląsk), co doprowadziło do degradacji środowiska na tym obszarze;

2. Nierównomierne rozmieszczenie sieci transportowej - miejsca silniej uprzemysłowione zdecydowanie lepiej rozwijały swoją infrastrukturę drogową i kolejową niż obszary typowo rolnicze;

3. Różnice w poziomie rozwoju ekonomicznego - obszary silnie uprzemysłowione w XIX i XX wieku generalnie są teraz lepiej rozwinięte gospodarczo (przemysł przyciąga także przedsiębiorstwa usługowe, takie jak banki, zakłady ubezpieczeniowe, ośrodki edukacyjne itd.);