Rzeźba staroglacjalna ukształtowała się w wyniku depozycji osadów przez lądolód. Po ustąpieniu lądolodu wyraźne formy rzeźby terenu takie jak wniesienia moreny czołowej, ozy, kemy czy jeziora polodowcowe zaczęły stopniowo zanikać przez działalność czynników zewnętrznych, które określamy ogólnie denudacją. W ten sposób powstała rzeźba staroglacjalna, dla której charakterystyczne są pradoliny, wysoczyzny (dawne wzgórza morenowe) oraz szerokie doliny rzek. Taki krajobraz występuje w Polsce w pasie Nizin Środkowopolskich, np. na Nizinie Mazowieckiej i Wielkopolskiej.