Największy procentowy udział zasiewów pszenicy w ogólnej powierzchni zasiewów występuje w Polsce na Nizinie Śląskiej, Żuławach Wiślanych, Wyżynie Lubelskiej oraz we wschodniej części Kotliny Sandomierskiej. Wynika to z bardzo dobrych warunków glebowych (żyzne mady, czarnoziemy oraz rędziny i dobre  gleby brunatne) oraz dosyć długiego okresu wegetacyjnego (zwłaszcza na Nizinie Śląskiej). Takie warunki są bowiem potrzebne dla pszenicy, gdyż jest to wymagająca w uprawie roślina.

Z kolei żyto jest rośliną zdecydowanie mniej wymagającą pod względem warunków glebowych i klimatycznych, dlatego uprawie się go powszechnie na glebach nieco mniej żyznych i na obszarach z krótszym okresem wegetacyjnym, takich jak np. Nizina Mazowiecka, Pojezierze Mazurskie oraz Pojezierze Pomorskie.