Uzasadnienie: 

Naszym zadaniem jest podkreślenie właściwych sformułowań dotyczących sprawności urządzeń mechanicznych. Przypomnijmy sobie informacje na temat sprawności maszyn:

SPRAWNOŚĆ MASZYNY Sprawność maszyny możemy przedstawić jako iloraz uzyskanej energii lub wykonanej przez maszynę pracy użytecznej i energii pobranej z zewnątrz. Praca użyteczna to praca, do której wykonania przeznaczone jest dane urządzenie: $\eta =\frac{E_{\text{uzyskana}}}{E_{\text{pobrana}}}=\frac{W_{\text{uz˙yteczna}}}{E_{\text{pobrana}}}$ gdzie: $\eta$ - sprawność maszyny, $E_{\text{uzyskana}}$ -  energia uzyskana przez maszynę, $W_{\text{uz˙yteczna}}$ - praca użyteczna,   $E_{\text{pobrana}}$ - energia pobrana z zewnątrz.

Przyczyny strat energii mogą być różne, zależą one od budowy i zasad działania urządzenia. Jedną z głównych przyczyn strat energii jest tarcie. Jednym z istotnych zadań techniki jest zmniejszenie strat energii i zwiększenie sprawności maszyn. Przykładem maszyn, dla których będziemy wyznaczać sprawność, są maszyny proste, służą one do ułatwiania pracy. Gdy będziemy mieli do czynienia z układem składającym się z kilku elementów, z których każdy ma określoną sprawność, pojawia się potrzeba obliczenia sprawności całego układu. Sprawność układu wyznaczamy mnożąc sprawności poszczególnych maszyn tworzących układ.

 Odpowiedź: 

Podkreślmy właściwe sformułowania:

Sprawność urządzenia mechanicznego jest zawsze mniejsza od $1$, ponieważ energia uzyskana jest zawsze mniejsza od energii pobranej. Główną przyczyną strat energii jest tarcie. Aby zwiększyć sprawność urządzenia, należy je zminimalizować. Maszyny proste ułatwiają wykonanie pracy, ale nie są w stanie jej zmniejszyć. Jeśli łączymy maszyny proste, to sprawność układu jest równa iloczynowi sprawności poszczególnych jego elementów.