$\mathbf{a})$ Zdanie jest FAŁSZYWE. Tekst od pierwszego akapitu podkreśla, że mimo błędnego założenia o istnieniu „cieplika” uzyskano trafne wyniki. Poisson wyprowadził zależności między $\Delta Q$, $\Delta V$ i $\Delta p$, a Laplace poprawną relację $\frac{C_p}{C_V}=1,4$. Uzyskano również lepszy opis prędkości dźwięku.

$\mathbf{b})$ Zdanie jest PRAWDZIWE. W tekście czytamy, że w XIX w. „zwiększanie się ilości cieplika miało prowadzić do rozszerzania ciał i zmian ich stanu skupienia”.

$\mathbf{c})$ Zdanie jest PRAWDZIWE. Tekst wyraźnie podaje, że teoria cieplika, mimo błędnych założeń, pozwalała przewidywać wyniki wielu doświadczeń, przykładem są zgodne z pomiarami obliczenia Poissona i Laplace’a.

$\mathbf{d})$ Nie da się jednoznacznie określić prawdziwości zdania. Artykuł opisuje, że Carnot sformułował teorię maszyny cieplnej i ustalił warunki maksymalnej sprawności, ale nie podaje, czy faktycznie opisał konstrukcję maszyny parowej o większej sprawności niż znane wcześniej.