Uzasadnienie: 

Naszym zadaniem jest określenie, czy i w jaki sposób zmieniają się odległości między prążkami dyfrakcyjnymi na ekranie w przestrzeni wypełnionej wodą. Prędkość rozchodzenia się fal elektromagnetycznych ośrodkach materialnych zależy od tego ośrodka. W wodzie światło rozchodzi się wolniej niż w próżni, czy powietrzu, co prowadzi do zmniejszenia długości fali. Przeanalizujmy wzór opisujący dyfrakcję na siatce dyfrakcyjnej. 

SIATKA DYFRAKCYJNA Wzór wiążący kąt, pod jakim obserwujemy prążek n-tego rzędu z długością fali padającego promieniowania i stałą siatki dyfrakcyjnej ma postać: $n\lambda =d\sin {\alpha }_n$ gdzie: $n$ - numer rzędu obserwowanego prążka, $\lambda$ - długość fali padającego promieniowania, $d$ - stała siatki dyfrakcyjnej, ${\alpha }_n$ - kąt, pod jakim obserwujemy prążek n-tego rzędu.

Numer rzędu obserwowanego prążka oraz stała siatki dyfrakcyjnej są stałymi, które nie mogę się zmienić przy zmianie ośrodka, wówczas:

$\lambda \sim \sin {\alpha }_n$

Długość fali jest wprost proporcjonalna do sinusa kąta, pod jakim obserwujemy prążek n-tego rzędu. Jeżeli w wodzie długość fali się zmniejsza wartość sinusa kąta również musi się zmniejszyć. W zakresie kątów $\left(0^{\circ };90^{\circ }\right)$ funkcja sinus jest rosnąca, więc skoro wartość funkcji sinus ma być mniejsza, to również kąty, pod jakimi obserwujemy kolejne maksima, będą mniejsze. Oznacza to, że odległości pomiędzy poszczególnymi prążkami się zmniejszą.