1. Zdanie jest FAŁSZYWE,   ponieważ wartość siły wypadkowej działającej na klocek wykorzystujemy z poprzedniego zadania i mamy:

$F_{\text{wyp.}}=Q_x-T$

gdzie wartość siły tarcia wyrażamy wzorem (również wykorzystujemy z poprzedniego zadania):

$T=\mu R$

gdzie $\mu$ jest wartością współczynnika tarcia. Jeżeli wartość współczynnika zmniejsza się o połowę, to wartość siły tarcia również maleje o połowę. Gdy wartość siły tarcia maleje, to wzrasta wartość siły wypadkowej.

2. Zdanie jest PRAWDZIWE, ponieważ zgodnie z II zasadą dynamiki Newtona wiemy, że przyspieszenie ciała jest wprost proporcjonalne do siły wypadkowej działającej na to ciało. Wartość siły wypadkowej działającej na ciało możemy przedstawić wzorem:

$F_{\text{wyp.}}=ma$

gdzie:

$F_{\text{wyp.}}$ - wartość siły wypadkowej,

$m$ - masa ciała, 

$a$ - wartość przyspieszenia, z jakim układ się porusza. 

Z punktu 1. wiemy, że wartość siły wypadkowej wzrasta, po zmianie wartości współczynnika tarcia. Ponieważ masa klocka jest wielkością stałą, to wzrostowi podlega wartość przyspieszenia. Gdy przyspieszenie ciała jest większe, to przebywa on tą samą długość drogi w krótszym czasie, niż przed zmianą wartości współczynnika tarcia.

3. Zdanie jest FAŁSZYWE, ponieważ korzystając z poprzedniego zadania, wiemy, że wartość siły wypadkowej działająca na klocek poruszający się po poziomej powierzchni była równa wartości siły tarcia oddziałującego na niego. Wartość siły tarcia jest wprost proporcjonalna do współczynnika tarcia. Jeżeli zatem wartość współczynnika tarcia zmalała, to wartość siły tarcia klocka również, a co za tym idzie - wartość siły wypadkowej zmalała.