1. Zdanie jest FAŁSZYWE, ponieważ przyspieszenie liniowe (styczne) odpowiada za zmianę wartości prędkości satelity. Powstaje ono wtedy, gdy siła grawitacji ma składową wzdłuż kierunku ruchu.

Przyspieszenie ma zwrot zgodny ze zwrotem siły grawitacji. Po rozłożeniu przyspieszenia na składowe: styczną do toru (przyspieszenie liniowe) i prostopadłe do toru (przyspieszenie dośrodkowe) zauważamy, że w punkcie $A$ przyspieszenie liniowe jest równe zeru, czyli ma najmniejszą z możliwych wartości.

Inaczej mówiąc: rozważmy punkt $A$ : wektor siły grawitacji jest skierowany do planety $P$ , a prędkość satelity jest styczna do orbity. W tym miejscu siła grawitacji jest prostopadła do prędkości, więc nie zmienia jej wartości, tylko kierunek. Oznacza to, że przyspieszenie liniowe jest równe zeru, więc na pewno nie jest największe.

2. Zdanie jest PRAWDZIWE, ponieważ w punktach $A\text{i}B$ przyspieszenie ma tylko składową dośrodkową, gdyż siła grawitacji jest prostopadła do prędkości.

WARTOŚĆ PRZYSPIESZENIA DOŚRODKOWEGO Wartość przyspieszenia dośrodkowego ciała w ruchu jednostajnym po okręgu jest stała i przedstawiamy ją wzorem: $a_d=\frac{v^2}{r}$ gdzie: $a_d$ - wartość przyspieszenia dośrodkowego, $v$ - wartość prędkości liniowej ciała poruszającego się po okręgu, $r$ - promień okręgu, po którym porusza się ciało.

Jego wartość zależy od odległości od planety – im dalej od planety znajduje się satelita, tym mniejsze przyspieszenie dośrodkowe.
Na rysunku: punkt $B$ znajduje się dalej od planety niż punkt $A$ oraz w punkcie $B$ zgodnie z II prawem Keplera prędkość satelity jest mniejsza niż w punkcie $A$, dlatego przyspieszenie dośrodkowe w punkcie $B$ jest mniejsze niż w punkcie $A$ . 

3. Zdanie jest FAŁSZYWE, ponieważ przyspieszenie satelity jest zawsze spowodowane siłą grawitacji planety, która jest skierowana do punktu $P$, dokładnie tak samo skierowane jest zatem przyspieszenie satelity. Po rozłożeniu tego przyspieszenia na składowe: styczną i dośrodkową (w ruchu po krzywej jest skierowane do środka krzywizny toru w danym punkcie) zauważamy, że w punkcie $C$ ich wartości nie będą sobie równe. Przyspieszenie dośrodkowe jest zawsze prostopadłe do przyspieszenia stycznego (liniowego), także w ruchu po elipsie. Aby były sobie równe co do wartości muszą utworzyć kwadrat, a u nas na rysunku mamy prostokąt. Aby powstał kwadrat i zachodziła równość wartości przyspieszenia stycznego i dośrodkowego przekątna o wartości $a$ powinna tworzyć z dowolnym bokiem kąt $45°$. Ten sam kąt znajduje się między kierunkiem prostej łączącej satelitę z planetą i wielką osią elipsy - zatem od razu zauważamy, że w naszym przypadku ten kąt jest większy niż $45°$.