Naszym zadaniem jest obliczenie odległości pomiędzy środkiem prążka czerwonego pierwszego rzędu a środkiem prążka fioletowego pierwszego rzędu.
Światło białe padające na siatkę dyfrakcyjną załamuje się i rozszczepia na wiele kolorów. Najbliżej prążka pierwszego rzędu padają fale o najmniejszej długości, a najdalej o największej, zaś prążek zerowy ma barwę białą:
SIATKA DYFRAKCYJNA
Wzór wiążący kąt, pod jakim obserwujemy prążek n-tego rzędu z długością fali padającego promieniowania i stałą siatki dyfrakcyjnej ma postać:
nλ=dsinαn
gdzie:
n - numer rzędu obserwowanego prążka,
λ - długość fali padającego promieniowania,
d - stała siatki dyfrakcyjnej,
αn - kąt, pod jakim obserwujemy prążek n-tego rzędu.
W naszym przypadku mamy prążki pierwszego rzędu, czyli dla prążka czerwonego i fioletowego możemy zapisać, że:
▶ Pierwszy prążek fali czerwonej
λc=dsinαc
Wówczas:
λc=dsinαc| : d
sinαc=dλc
▶ Pierwszy prążek fali fioletowej
λf=dsinαf
Wówczas:
λf=dsinαf| : d
sinαf=dλf
Z własności funkcji trygonometrycznych (oraz korzystając z rysunku) wyznaczmy odległości prążka czerwonego od prążka zerowego:
sinαc=scxc
sc wyznaczamy korzystając z twierdzenia Pitagorasa:
sinαc=l2+xc2xc∣2
sin2αc=l2+xc2xc2∣⋅(l2+xc2)
sin2αc(l2+xc2)=xc2
sin2αcl2+sin2αcxc2=xc2∣−sin2αcxc2
sin2αcl2=xc2−sin2αcxc2
sin2αcl2=xc2(1−sin2αc)∣:(1−sin2αc)
1−sin2αcsin2αcl2=xc2∣
xc=1−sin2αcsin2αcl2
xc=1−sin2αclsinαc
Po podstawieniu wcześniej wykazanych zależności otrzymujemy:
xc=1−(dλc)2l⋅dλc
xc=dd2d2−d2λc2lλc
xc=dd2d2−λc2lλc
xc=d⋅d1d2−λc2lλc
xc=d2−λc2lλc
W analogiczny sposób wyznaczamy odległość pierwszego fioletowego prążka od prążka zerowego:
sinαf=sfxf
sinαf=l2+xf2xf
xf=1−sin2αflsinαf
xf=1−(dλf)2l⋅dλf
xf=d2−λf2lλf
Wówczas odległość pomiędzy prążkiem czerwonym pierwszego rzędu, a prążkiem fioletowym pierwszego rzędu ma postać: