Uzasadnienie: 

Zadaniem naszym jest rozważenie ruchu kajaka, w którym człowiek siedzący w kajaku wiosłuje wiosłem. Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że wiosłowanie człowieka można interpretować jako "odpychanie" się od wody. Jednak, aby lepiej zrozumieć to zjawisko, skupmy się teraz na oddziaływaniach między wiosłem a wodą.

Gdy człowiek wiosłuje, to wiosło działa siłą na wodę, a woda (zgodnie z III zasadą dynamiki Newtona), działa na wiosło z siłą o przeciwnym zwrocie. Oczywiście woda, poprzez oddziaływanie na wiosło, oddziałuje na cały kajak, bo możemy rozważać człowieka jako układ człowiek-kajak.

Właśnie ta reakcja wody oraz bardzo małe tarcie między kajakiem a wodą, pozwala na przesuwanie się kajaka do przodu. Inaczej mówiąc, ruch kajaka jest skutkiem działania siły wewnętrznej pochodzącej od wody.

 Odpowiedź: 

Człowiek w trakcie wiosłowania oddziałuje siłą na wodę, a woda (zgodnie z III zasadą dynamiki Newtona) działa siłą o przeciwnym zwrocie na wiosło, a przez to na cały kajak. To właśnie ta reakcja wody oraz małe (pomijalne) tarcie między wodą a kajakiem, pozwala na poruszanie się kajaka do przodu. Wyciągamy więc wniosek, że ruch kajaka jest skutkiem działania siły wewnętrznej pochodzącej od wody.