Uzasadnienie:
Na poziomej osi oscylogramu zapisany jest czas, musimy więc wybrać dowolny zakres czasu i policzyć ilość drgań, która się w tym zakresie mieści. Dla każdego oscylogramu policzymy następnie częstotliwość korzystając z wzoru:
gdzie:
- częstotliwość dźwięku,
- liczba drgań w czasie ,
- czas, na który przypada drgań.
- oscylogram 1
Wybieramy czas:
Zliczamy liczbę drgań, które mieszczą się w zakresie od zera do 5 ms i obliczamy częstotliwość:
Zatem:
- oscylogram 2
Wybieramy czas:
Zliczamy liczbę drgań, które mieszczą się w zakresie od zera do 5 ms i obliczamy częstotliwość:
Zatem:
- oscylogram 3
Wybieramy czas:
Zliczamy liczbę drgań, które mieszczą się w zakresie od zera do 1,5 ms i obliczamy częstotliwość:
Zatem:
Na podstawie częstotliwości możemy już przyporządkować oscylogramy do poszczególnych tonów w widmie dźwięku. Zwróćmy dodatkowo uwagę na wysokość słupków w widmie obrazującą względną amplitudę. Widzimy, że tony B i C są jednakowo wysokie, co potwierdza, że są to dźwięki z oscylogramów 1 i 2 (oba mają względną amplitudę nieco większą niż 0,5). Ton D ma natomiast znacznie niższą amplitudę, co widzimy również na oscylogramie 3 (amplituda nieznacznie przekracza wartość 0,2).
Odpowiedź:
Dźwięk na rysunku 1 ma częstotliwość 300 Hz i odpowiada tonowi B.
Dźwięk na rysunku 2 ma częstotliwość 800 Hz i odpowiada tonowi C.
Dźwięk na rysunku 3 ma częstotliwość 1 000 Hz i odpowiada tonowi D.
Izabela Wrona
Nauczycielka fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

