Naszym celem jest określenie, jakie wnioski można wyciągnąć na temat ładunków (oraz ich znaków), a także mas cząstek na podstawie rysunku. Zauważamy, że tory obu cząstek ulegają odchyleniu w polu magnetycznym, co oznacza, że każda z nich musi być naładowana.

Korzystając z reguły lewej dłoni możemy zauważyć, że na cząstkę dodatnią, wpadającą w obszar pola magnetycznego w punkcie X, będzie działała siła Lorentza skierowana poziomo w prawo. Z kolei na cząstkę o ładunku ujemnym siła będzie skierowana w lewo. Stąd wynika, że ślad cząstki XZ odpowiada cząstce o ładunku dodatnim, natomiast ślad cząstki XY - cząstce o ładunku ujemnym.

Cząstki poruszają się po torach mających pewien promień krzywizny. Oznacza to, że w trakcie ruchu działała na nie siła dośrodkowa równoważąca siłę Lorentza. Wiemy, że siła dośrodkowa zależy od masy cząstki, jej prędkości oraz promienia krzywizny toru. Natomiast siła Lorentza zależy od wartości ładunku cząstki, jej prędkości i indukcji pola magnetycznego.

Z rysunku można zauważyć, że obie cząstki poruszały się w tym samym polu magnetycznym i po torach o takim samym promieniu krzywizny. Nie znamy jednak ich prędkości. W związku z tym nie możemy wysnuć żadnych pewnych wniosków na temat wartości ich mas.