Jak widzimy, to, jak zmieni się kąt, zależy od stosunku współczynników załamania ośrodków. Dla kątów z pierwszej ćwiartki wartość sinusa rośnie wraz z kątem, więc jeśli współczynnik załamania ośrodka, w którym światło się załamuje, jest większy niż ośrodka, w którym światło pada, to kąt załamania zmaleje. Natomiast jeśli współczynnik załamania ośrodka, w którym światło się załamuje, jest mniejszy niż współczynnik ośrodka, w którym światło pada, to kąt załamania wzrośnie.

Widzimy, że pierwszy ośrodek ma mniejszy współczynnik załamania niż drugi, więc kąt po przejściu do drugiego ośrodka będzie mniejszy niż kąt padania. Drugi ośrodek ma większy współczynnik załamania niż trzeci, więc kąt załamania przy przejściu do trzeciego ośrodka będzie większy niż kąt padania.

Musimy również określić zależność między kątem w trzecim ośrodku a kątem w pierwszym. W tym celu zapisujemy powyższe równanie dla granicy między drugim a trzecim ośrodkiem. Granice ośrodków 1 i 2 oraz 2 i 3 są względem siebie równoległe, więc kąt załamania β będzie kątem padania na granicę ośrodków 2 i 3. W związku z tym możemy zapisać:

$\sin \gamma =\sin \beta \frac{n_2}{n_3}$

gdzie:

$\gamma$ - kąt załamania w trzecim ośrodku,

$n_3$ - współczynnik załamania w trzecim ośrodku.

Podstawiając wzór na sinus kąta β dostajemy:

$\sin \gamma =\sin \alpha \frac{n_1}{\cancel{n_2}}\frac{\cancel{n_2}}{n_3}$

$\sin \gamma =\sin \alpha \frac{n_1}{n_3}$

Trzeci ośrodek ma większy współczynnik załamania niż pierwszy, więc kąt γ musi być mniejszy niż kąt α. Korzystając z tych informacji, możemy wykonać rysunek.

 Odpowiedź: