Substancja A cechuje się dużą wartością względnej przenikalności magnetycznej, zatem wzmacnia ona silnie zewnętrzne pole magnetyczne. Taką właściwością cechują się ferromagnetyki. 

Substancja B cechuje się małą wartością względnej przenikalności magnetycznej. Dodatkowo wartość ta oscyluje wokół 1. Zatem substancja ta lekko osłabia lub wzmacnia zewnętrzne pole magnetyczne. Taką właściwością cechują się diamagnetyki lub paramagnetyki.