Dane:
Korzystamy z wzoru na długość fali:
gdzie jest szybkością rozchodzącej się fali, jest jej częstotliwością.
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
W zadaniu mamy podane, że membrany głośników drgają w zgodnych fazach. Oznacza to, że następuje wzmocnienie dźwięku. Korzystamy wówczas z warunku maksymalnego wzmocnienia fali:
gdzie odległość jest odległością pierwszego głośnika od punktu , jest odległością drugiego głośnika od punktu i wyznaczymy ją z twierdzenia Pitagorasa, jest długością fali wyznaczoną w podpunkcie a), jest liczbą naturalną .
Z tego wynika, że aby nastąpiło wzmocnienie fali musimy obliczyć wartość dla danych w naszym przypadku i jeśli będzie ona liczbą naturalną to mamy do czynienia ze wzmocnieniem fali.
Z twierdzenia Pitagorasa obliczamy wartość :
Pierwiastkujemy:
Podstawiamy dane liczbowe:
Korzystamy z wzoru na maksymalne wzmocnienie fali, który przekształcamy tak, aby wyznaczyć wartość współczynnika :
Podstawiamy dane liczbowe:
Otrzymaliśmy liczbę naturalną, oznacza to że w punkcie mamy wzmocnienie fali.
Wiemy, że długość fali możemy przedstawić jako:
gdzie jest nową częstotliwością.
Oznacza to, że wówczas korzystając z wzoru na maksymalne wzmocnienie fali otrzymujemy:
Widzimy, że częstotliwość jest wprost proporcjonalna do współczynnika . Dlatego musimy, założyć, że:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Wówczas zmiana częstotliwości wynosi:
Korzystamy z wzoru na maksymalne osłabienie fali:
Wiemy, że długość fali możemy przedstawić jako:
Wówczas otrzymujemy, że:
Przekształcamy wzór, tak aby wyznaczyć częstotliwość:
Z faktu, że częstotliwość jest wprost proporcjonalna do współczynnika n wynika, że mniejsze częstotliwości od 1100 Hz otrzymamy dla najmniejszych n. Wówczas otrzymujemy, że:
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

