Wiemy, że fale mają jednakowe amplitudy oraz częstotliwości, a są przesunięte względem siebie o fazę:
Zatem równanie fali dla pierwszej z nich możemy przedstawić wzorem:
Natomiast dla drugiej będzie miało postać:
Wykonajmy rysunki tych funkcji:

Narysujmy kilka prostych równoległych do osi pionowej i zaznaczmy ich punktu przecięcia z wykresami:

Punkty przecięcia tych wykresów z osia pionową wynoszą i . Z tego wynika, że powstała wypadkowa fala ma początek :
Zauważmy, że prosta przecina wykresy w punktach o współrzędnych na osi , które wynoszą i . Z tego wynika, że powstała wypadkowa fala ma na tej prostej współrzędną:
Zauważmy, że prosta przecina wykresy w punktach o współrzędnych na osi , które wynoszą i . Z tego wynika, że powstała wypadkowa fala ma na tej prostej współrzędną:
Zauważmy, że prosta przecina wykresy w punktach o współrzędnych na osi , które wynoszą i . Z tego wynika, że powstała wypadkowa fala ma na tej prostej współrzędną:
Zauważmy, że prosta przecina wykresy w punktach o współrzędnych na osi , które wynoszą i . Z tego wynika, że powstała wypadkowa fala ma na tej prostej współrzędną:
Otrzymujemy zatem, że:

Z otrzymanego wykresu wynika, że amplituda fali wynosi około:
Sprawdźmy wykonując obliczenia, czy otrzymamy tę samą amplitudę wypadkową:
Wiemy, że:
Przyjmijmy:
Wówczas mamy równania:
Wypadkową falę możemy przedstawić wzorem:
gdzie jest pewną funkcją zależną od czasu i położenia, jest amplitudą powstałej fali wypadkowej.
Korzystając z superpozycji fal wiemy, że:
Ponieważ:
To możemy zapisać, że:
Ponieważ:
To wówczas mamy:
Z otrzymanej funkcji możemy odczytać, że wypadkowa amplituda będzie wynosiła:
Otrzymany w wyniku obliczeń wynik pokrywa się z odczytamy z wykresu.
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

