UWAGA! W podpunkcie 3.4. podręcznik podaje niewłaściwą odpowiedź do zadania.
Dane:
Rozwiązując to zadanie skorzystamy również z:
▶ stała elektryczna w próżni: .
Naszym zadaniem jest sporządzenie wykresu zależności potencjału wytworzonego przez naelektryzowaną kulkę od odległości od jej środka.
Potencjał pola elektrycznego w danym punkcie pola wokół ładunku punktowego możemy przedstawić wzorem:
gdzie:
- potencjał pola elektrycznego,
- współczynnik proporcjonalności (stała elektryczna),
- wartość ładunku będącego źródłem pola,
- odległość punktu, w którym badamy potencjał od ładunku źródłowego.
My mamy jednorodnie naładowaną kulę. Oznacza to, że wewnątrz kuli będziemy mieli stałą wartość potencjału pola, a na zewnątrz kulki potencjał będzie zmieniał się w zależności od odległości od kuli.
Graniczną maksymalną wartością potencjału pola będzie potencjał na powierzchni kuli. Będzie on wynosił:
gdzie:
- potencjał na powierzchni kuli,
- promień kuli.
Wówczas potencjał wewnątrz kuli zależności od odległości od jej środka przedstawimy jako:
Obliczmy potencjał na powierzchni kuli:
W odległości od kuli większej niż jej promień możemy przedstawić zależnością:
Obliczmy iloczyn stałej elektrycznej oraz ładunku kuli:
Pomijając podstawowe jednostki układu SI zapiszmy zależność opisującą potencjał poza kulą:
Wówczas otrzymujemy, że zależność potencjału pola wytworzonego przez naelektryzowaną kulkę od odległości od jej środka możemy przedstawić funkcją:
Zauważmy że funkcja ta jest w pierwszy przedziale funkcją stałą, a w drugim przedziale jest funkcją wymierną. Wykres zależności potencjału pola od odległości będzie miał postać:

Naszym zadaniem jest sporządzenie wykresu zależności natężenia pola elektrycznego wytworzonego przez kulkę od odległości od jej środka. Wartość natężenia centralnego pola elektrostatycznego w danym punkcie pola wyznaczamy korzystając z wzoru:
gdzie:
- wartość natężenia centralnego pola elektrycznego,
- współczynnik proporcjonalności (stała elektryczna),
- wartość ładunku będącego źródłem pola,
- odległość punktu, w którym badamy natężenie od ładunku źródłowego.
W naszym przypadku ładunkiem źródłowym jest jednorodna kula. Na powierzchni tej kuli natężenie pola będzie miało wartość:
Obliczmy to natężenie:
W takim wypadku otrzymujemy funkcję stałą, której postać (przy pominięciu podstawowych jednostek SI) jest następująca:
W środku tej kuli nie ma ładunku, który wytwarzałby pole elektryczne. Oznacza to, że natężenie w punkcie będącym środkiem kuli jest zerowe:
W przedziale od zera do odległości równej promieniowi kuli natężenie będzie się zmieniało w zależności od tej odległości. Ładunek elektryczny w jednorodnie naładowanej kuli w zależności od jej środka możemy przedstawić za pomocą funkcji gęstości objętościowej ładunku:
gdzie:
- wartość ładunku,
- gęstość objętościowa ładunku,
- objętość, w której rozłożony jest ładunek.
W naszym przypadku objętość ta zmienia się w zależności od odległości od środka kuli i możemy przedstawić ją ogólnym wzorem na objętość kuli:
Całkowita objętość kuli będzie wynosiła:
Oznacza to, że całkowity ładunek kuli możemy przedstawić wzorem:
W takim wypadku otrzymamy, że natężenie wewnątrz kuli będzie zmieniało się zgodnie z funkcją:
Zauważmy, że otrzymaliśmy dla tego przedziału funkcję liniową. Obliczmy współczynnik przed argumentem tej funkcji:
Zatem funkcja liniowa dla tego przedziału (przy pominięciu podstawowych jednostek SI) ma postać:
Na końcu rozważamy wartość natężenia pola w odległości większej niż promień kuli. Otrzymujemy wówczas zależność:
Wiemy, że:
Zatem na tym przedziale funkcja wymierna ma postać:
Mamy zatem funkcję:
Wykonajmy wykres:

Przyjmujemy, że ładunek pyłku jest równy:
Pyłek znajduje się w odległości 20 mm od środka kulki, czyli:
Energię potencjalną dwóch ładunków w polu elektrostatycznym przedstawiamy wzorem:
gdzie jest energią potencjalną, i są wartościami ładunków znajdujących się w odległości od siebie.
Zatem energia potencjalna układu dla naszego przypadku ma postać:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Przyjmujemy, że ładunek pyłku jest równy:
Pyłek znajduje się w odległości 20 mm od środka kulki, czyli:
Korzystając z prawa Coulomba wiemy, że siła oddziaływania pomiędzy dwoma naładowanymi ciałami wynosi:
gdzie jest współczynnikiem proporcjonalności, jest wartością siły oddziaływania pomiędzy ładunkami i znajdującymi się w odległości od siebie.
Zatem w naszym przypadku dla pyłki i kulki otrzymujemy:
Wartość oddziaływania grawitacyjnego pomiędzy dwoma ciałami przedstawiamy wzorem:
gdzie jest stałą grawitacji, i są oddziałującymi ze sobą masami, jest odległością pomiędzy środkami tych mas.
Dla pyłki i kulki otrzymujemy:
gdzie jest masą kulki, jest masą pyłku.
Porównujemy obie siły i otrzymujemy, że masa pyłku powinna spełniać zależność:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

