Naszym zadaniem jest sporządzenie wykresu zależności wysokości , na jaką wznosi się piłka po odbiciu od podłogi od wysokości , z jakiej została upuszczona. Należy pamiętać, aby nanieść na wykres słupki błędów pomiaru wysokości (czyli słupki pionowe) oraz nie łączyć punktów linią łamaną, tylko prostą, która najlepiej odzwierciedla położenia punktów.
Wykonajmy wykres:

Korzystając ze sporządzonego wykresu oraz naniesionej prostej wyznaczymy jaka część energii mechanicznej jest rozpraszana podczas odbicia piłeczki. Wykres jest funkcją liniową, więc wyraża się wzorem:
gdzie:
- wartość funkcji,
- argument funkcji,
- współczynnik kierunkowy, określający kąt nachylenia prostej,
- wyraz wolny.
Wyznaczmy wzór prostej dla naszego przypadku. Wiemy, że zmiana wysokości ma związek z utratą energii mechanicznej piłki. W momencie upuszczenia energia kinetyczna piłeczki jest zerowa, a energię potencjalną wyrazimy wzorem:
gdzie:
- energia potencjalna piłki w momencie upuszczenia,
- masa piłki,
- wartość przyspieszenia ziemskiego,
- wysokość, z jakiej upuszczono piłkę.
Natomiast energia potencjalna piłeczki, która wzniesie się na wysokość będzie miała postać:
gdzie:
- energia potencjalna piłki w momencie zatrzymania się po odbiciu,
- wysokość, na jaką wzniosła się piłka.
Korzystając z zasady zachowania energii możemy zapisać, że:
gdzie:
- energia, która uległa rozproszeniu.
Możemy zatem zapisać, że energia wytracona przez piłeczkę będzie miała postać:
Aby określić, jaka część energii została rozproszona należy podzielić energię utraconą przez początkową:
gdzie:
- część energii, która uległa rozproszeniu.
Możemy zatem zapisać:
Aby otrzymać równanie prostej, która opisuje zależność wysokości od wysokości upuszczenia , musimy przekształcić powyższy wzór:
Porównując powyższe równanie z wzorem funkcji liniowej możemy zapisać, że:
Aby obliczyć wartość musimy więc znać współczynnik kierunkowy prostej z naszego wykresu. Wybierzmy dwa punkty z wykresu i obliczmy współczynnik kierunkowy funkcji:
Rozwiążmy układ równań:
Z tego wynika, że:
Wówczas otrzymujemy, że:
Naszym zadaniem jest wykazanie, że straty energii przy upuszczeniu piłki z wysokości 50 cm oraz 200 cm mieszczą się w podanych przedziałach. Z poprzedniego podpunktu wiemy, że procent, o jaki zmieni się energia możemy zapisać wzorem:
gdzie:
- część energii, która uległa rozproszeniu,
- wysokość, z jakiej została upuszczona piłka,
- wysokość, na jaką wzniosła się piłka.
Do obliczenia minimalnej i maksymalnej straty energii skorzystamy z wartości niepewności pomiarowych. Wówczas:
gdzie:
- minimalna strata energii,
- niepewność pomiarowa pomiaru wysokości wzniesienia się piłki po odbiciu.
Oraz:
gdzie:
- maksymalna strata energii.
W tabeli podane mamy, że:
Wstawiamy wartości liczbowe dla tego przypadku do podanych powyżej wzorów:
Oraz:
Z tego wynika, że:
Co należało udowodnić.
Dla większej wysokości upuszczenia piłki podane mamy, że:
Wstawiamy wartości liczbowe dla tego przypadku:
Oraz:
Z tego wynika, że:
Co należało udowodnić.
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

