🎓 Wymień i scharakteryzuj poszczególne obszary... - Zadanie 2: Fizyka 1. Zakres podstawowy. Reforma 2019 - strona 136
Fizyka
Fizyka 1. Zakres podstawowy. Reforma 2019 (Podręcznik, Operon)

Wymień i scharakteryzuj poszczególne obszary...

1
 Indywidualne

2
 Zadanie

3
 Zadanie
4
 Zadanie

Cały Układ Słoneczny można podzielić na kilka stref różniących się panującymi tam warunkami i charakterem znajdujących się w nich obiektów. Centralne miejsce Układu Słonecznego zajmuje Słońce, które skupia niemal całą masę układu. Kolejne strefy Układu Słonecznego to obszar planet wewnętrznych zakończonych pasem planetoid, obszar planet zewnętrznych, Pas Kuipera, dysk rozproszony i Obłok Oorta.

W obszarze planet wewnętrznych (w odległości około 3 AU od Słońca) jest stosunkowo ciepło. Wysoka temperatura i intensywny wiatr słoneczny powodują wywiewanie lekkich gazów, dlatego znajdujące się to ciała niebieskie mają charakter skalisty. Zbudowane są z minerałów o wysokiej temperaturze topnienia. Należą do nich tzw. planety wewnętrzne skaliste: Merkury, Wenus, Ziemia i Mars. Pas planetoid jest najprawdopodobniej materiałem na planetę, której nie udało się powstać w wyniku zbyt dużego oddziaływania grawitacyjnego Jowisza.

Następnie mamy obszar planet zewnętrznych. Jest tam znacznie zimniej, bo około 150 K. Cząsteczki lekkich gazów nie mają już w takiej temperaturze zbyt dużej energii kinetycznej i nie uciekają z atmosfery. Dlatego utworzyły się tam planety zaliczane do gazowych olbrzymów: Jowisz, Saturn, Uran i Neptun. Dużą część ich objętości zajmuje gigantyczna i gęsta atmosfera złożona głównie z wodoru i helu. 

Za orbitą Neptuna, w odległości od 30 do 50 AU, rozciąga się tzw. Pas Kuipera, zawierający głównie obiekty skalno-lodowe. Odkryto w nim ponad tysiąc planetoid. Do Pasa Kuipera należy też Pluton, który przez kilkadziesiąt lat był zaliczany do grona planet.

Na zewnątrz Pasa Kuipera znajduje się tzw. dysk rozproszony, zawierający między innymi planetoidy rozproszone, tzn. wytrącone z wcześniejszego biegu przez oddziaływania planet zewnętrznych i skierowane na mocno wydłużone orbity, sięgające daleko na peryferia Układu Słonecznego.

Najbardziej zewnętrzną warstwą Układu Słonecznego stanowi hipotetyczny Obłok Oorta, rozciągający się na obszarze od kilkuset do kilkudziesięciu tysięcy jednostek astronomicznych (niemal rok świetlny). Znajdujących się tam miliardów małych, ciemnych i zamarzniętych obiektów wprawdzie nie widzimy, ale domyślamy się ich istnienia. Są one bardzo słabo przyciągane przez Słońce i często poruszają się ruchem chaotycznym w różnych kierunkach.

DYSKUSJA
klasa:
I liceum
Informacje
Autorzy: Adam Ogaza
Wydawnictwo: Operon
Rok wydania:
ISBN: 9788378799429
Autor rozwiązania
user profile

Ewelina

10534

Nauczyciel

Nauczycielka fizyki w liceum z 2-letnim doświadczeniem oraz matematyki w szkole podstawowej z 4-letnim doświadczeniem. Uwielbiam podróże oraz gry planszowe.

Wiedza
Zobacz także
Ostatnie 7 dni na Odrabiamy w liczbach...
ROZWIĄZALIŚMY3519ZADAŃ
zadania
wiadomości
ODPOWIEDZIELIŚMY NA3821WIADOMOŚCI
NAPISALIŚCIE477KOMENTARZY
komentarze
... i6942razy podziękowaliście
Autorom