Zakładamy, że mamy dwie cewki. Niech indukcyjność pierwszej cewki wynosi $L_1$  oraz indukcyjność drugiej cewki wynosi $L_2$ .  Otrzymujemy wówczas układ:

Opór indukcyjny zwojnicy przedstawiamy wzorem:

$R_L=2\cdot \pi \cdot f\cdot L$  

gdzie R_L jest oporem indukcyjnym cewki, f jest częstotliwością prądu, L jest indukcyjnością cewki. Zwojnice są połączone w jednym obwodzie czyli częstotliwość prądu przez nie płynącego będzie taka sama. Wówczas opór tych cewek możemy przedstawić wzorami:

$R_1=2\pi f{L}_1\text{ oraz }{R}_2=2\pi f{L}_2$  

Opór zastępczy oporników połączonych szeregowo obliczamy korzystając z wzoru:

$R_z=\sum _{i=1}^n{R}_i$  

gdzie R_z jest oporem zastępczym, R_i jest oporem poszczególnych oporników, n jest liczbą oporników w układzie. Opór zastępczy układu zwojnic możemy przedstawić jako:

$R_z=2\pi f{L}_z$  

gdzie $L_z$  jest indukcyjnością zastępczą w układzie. Z tego wynika, że dla układu dwóch zwojnic połączonych szeregowo spełniona jest równość:

$R_z=R_1+R_2$  

$2\pi f{L}_z=2\pi f{L}_1+2\pi f{L}_2$  

$2\pi f{L}_z=2\pi f\left(L_1+L_2\right)\mid :2\pi f$  

$L_z=L_1+L_2$  

Z tego wynika, że indukcyjność zastępcza układu cewek połączonych szeregowo równa jest sumie indukcyjności tych cewek. Założenie, że cewki muszą być oddalone od siebie jest konieczne ponieważ, każda cewka wytwarza pole magnetyczne, które ma wpływ na działanie i indukcyjność drugiej cewki.