1. Zdanie jest PRAWDZIWE. Korzystając z wykresu możemy stwierdzić, że energia potencjalna ciała zmalała do zera po czasie jednej sekundy, a to oznacza, że po takim czasie ciało znalazło się na zerowej wysokości.
2. Zdanie jest FAŁSZYWE, ponieważ z wykresu możemy odczytać, że przez ponad 0,7 s energia kinetyczna była mniejsza od energii potencjalnej. Dopiero przez ostatnią jedną trzecią ruchu energia kinetyczna przewyższyła potencjalną.
3. Zdanie jest PRAWDZIWE. Z wykresu możemy odczytać, że początkowa energia potencjalna misia wynosi:
Energię potencjalną ciała w jednorodnym polu grawitacyjnym w pewnej odległości od poziomu przyjętego za początkowy przedstawiamy za pomocą wzoru:
gdzie:
- energia potencjalna ciała,
- masa ciała,
- wartość przyspieszenia ziemskiego,
- wysokość ciała nad poziomem przyjętym za początkowy.
Wyznaczamy wzór na masę:
Z treści zadania odczytujemy:
Skorzystamy również z wartości:
Wstawiamy dane liczbowe do wzoru:
4. Zdanie jest PRAWDZIWE. Kiedy na spadające ciało działają siły oporu, wówczas zasada zachowania energii nie jest spełniona. Na wykresie widzimy, że początkowo miś posiadał wyłącznie energię potencjalną o wartości 5 J, natomiast w chwili upadku posiadał wyłącznie energię kinetyczną, ale jej wartość była mniejsza i wynosiła 4 J.
5. Zdanie jest FAŁSZYWE. Z wykresu możemy odczytać, że energia kinetyczna misia w chwili uderzenia w ziemię wynosi:
Energię kinetyczną ciała obliczyć możemy za pomocą wzoru:
gdzie:
- energia kinetyczna ciała,
- masa ciała,
- szybkość, z jaką ciało się porusza.
Wyznaczamy wzór na wartość prędkości:
Z wcześniejszych obliczeń wiemy, że:
Zatem:
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.
