Błąd w rozumowaniu polega na tym, że ludzie nie uwzględnili w nim I zasady dynamiki Newtona. Podczas startu i lotu w atmosferze ziemskiej rakieta uzyskuje pewną prędkość. Gdy wylatuje poza ziemską atmosfere następuje zatrzymanie odrzutu, ponieważ jest on niemożliwy. Jednak znikają również siły oporów powietrza, więc na ciało przestają działać siły zewnętrzne. Zgodnie z I zasadą dynamiki Newtona, jeżeli na ciało nie działają żadne siły to pozostaje ono w spoczynku lub, tak jak w tym przypadku, porusza się ono ruchem jednostajnym prostoliniowym z nadaną wcześniej prędkością. Zatem zgodnie z tym rozumowaniem, gdyby nadać rakiecie odpowiednią prędkość byłaby ona w stanie lecieć w kosmosie w nieskończoność.