Zanim wykonamy rysunek musimy rozważyć dalszy bieg promieni po przejściu przez soczewkę.
Jeśli soczewka nie znajduje się w powietrzu, lecz w ośrodku o współczynniku załamania , współczynnik załamania w równaniu soczewki należy zastąpić względnym współczynnikiem załamania:
Otrzymujemy wówczas, że:
gdzie jest ogniskową soczewki, jest współczynnikiem załamania materiału, z którego wykonana jest soczewka, jest współczynnikiem załamania ośrodka w jakim znajduje się soczewka, i są promieniami krzywizny soczewki.
W naszym przypadku połowa soczewki znajduje się w wodzie, która ma współczynnik załamania większy od 1, ale mniejszy od współczynnika załamania szkła. Oznacza to, że dla tej części soczewki zanurzonej w wodzie:
Wiemy, że r1 i r2 są większe od zera, czyli:
Z tego wynika, że w wodzie soczewka będzie soczewką skupiającą.
Zastanówmy się teraz, jaka jest różnica pomiędzy soczewką w wodzie, a powietrzu.
Zauważmy, że współczynnik załamania wody jest większy od współczynnika załamania powietrza oraz współczynnik załamania soczewki jest stały. Z tego wynika, że:
Wówczas:
Z tego wynika, że:
Oznacza to, że ogniskowa soczewki zanurzonej w wodzie jest większa od ogniskowej soczewki w powietrzu.
Pamiętamy, że światło załamuje się na granicy dwóch ośrodków oraz, że przechodzą z ośrodka gęstszego optycznie do ośrodka rzadszego optycznie może ulec zjawisku całkowitego wewnętrznego odbicia.
Z treści zadania wynika, że promienie padają na soczewkę blisko jej osi. Z tego wynika, że promienie biegnące w wodzie po przejściu przez soczewkę będą poruszały się blisko granicy ośrodków w stronę ogniskowej soczewki. Wiemy również, że przy przejściu światła z wody do powietrza kąt graniczny wynosi około 49°. Wówczas kąty padania będą większe od kątów granicznych i mamy do czynienia ze zjawiskiem całkowitego wewnętrznego odbicia.
Wówczas otrzymujemy, że:

Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

