$\text{a)}$  

niebieska linia - ogrzewanie ciała stałego 

czerwona linia - topnienie 

zielona linia - ogrzewanie cieczy 

$\text{b)}$  

Ilość ciepła wynosi:

$\text{Q}=71,2\text{kJ}-4,2\text{kJ}$  

$\text{Q}=67\text{kJ}$  

Bo 4,2 kJ potrzebne sa jednynie na ogrzanie ciała stałego, sam proces topnienia jest oznaczony linią czerwoną. 

Odpowiedź: C. 67 kJ ciepła  

$\text{c)}$  

$\text{Dane:}$  

$\text{m}=0,2\text{kg}$  

$\text{Q}=67\text{kJ}=67000\text{J}$  

$\text{Szukane:}$  

${\text{c}}_{\text{t}}=\text{?}$  

Obliczamy ciepło topnienia:

${\text{c}}_{\text{t}}=\frac{\text{Q}}{\text{m}}=\frac{67000\text{J}}{0,2\text{kg}}$  

${\text{c}}_{\text{t}}=335000\frac{\text{J}}{\text{kg}}$  

Odpowiedź: Ciepło topnienia lodu wynosi 335 000 ^J/_kg. 

$\text{d)}$  

1.	Topnienie lodu trwało ponad 10 razy dłużej niż podgrzewanie lodu od temperatury -10oC do temperatury topnienia.	P	F
2.	Ogrzewanie wody powstałej z lodu do temperatury 10oC trwało 2 razy krócej niż podgrzewanie lodu od temperatury -10oC do temperatury topnienia.	P	F
3.	Ilość pobranego ciepła w procesie topnienia lodu zależy od jego masy, jeśli jest ona większa, to potrzeba więcej ciepła do stopnienia lodu.	P	F
4.	Wykres ilustruje przemiany fazowe, substancji o budowie bezpostaciowej, gdyż można z niego wyczytać temperaturę topnienia.	P	F

1. Zakładając, że wszystkie procesy zachodziły ze stałą mocą, możemy założyć, że ilość ciepła dostarczonego do ciała jest wprost proporcjonalna do czasu trwania danego procesu. Z tego wynika, że zdanie 1. jest prawdziwe. 

2. Z założeń z poprzedniego punktu możemy wnioskować, że ogrzewanie wody powstałej z lodu trwało 2 razy dłużej niż podgrzewanie lodu - zdanie 2. jest fałszywe.

3. Ze wzoru na ciepło topnienia:

${\text{c}}_{\text{t}}=\frac{\text{Q}}{\text{m}}$

wynika, że im większa jest masa ciał, tym więcej ciepła należy mu dostarczyć, aby je stopić - zdanie 3. jest prawdzie.

4. Z wykresu można wyczytać temperaturę topnienia ciała, więc nie jest ono bezpostaciowe - zdanie 4. jest fałszywe.