Wypiszmy dane podane w zadaniu:
Przyjmujemy, że przyspieszenie ziemskie ma postać:
Przyjmujemy, że moment bezwładności kręgu równy jest momentowi bezwładności rury cylindrycznej:
gdzie rw jest promieniem wewnętrznym, rz jest promieniem zewnętrznym. Wykonajmy rysunek pomocniczy do zadania:

gdzie jest siłą ciężkości, jest składową siły ciężkości odpowiedzialną za nacisk kręgu na podłoże, jest składową siły ciężkości zsuwającą krąg, jest siłą tarcia statycznego, odpowiadającą za poruszanie się kręgu bez poślizgu.
Wiemy, że promień okręgu jest połową średnicy. Z tego wynika, że:
Korzystając z funkcji trygonometrycznych możemy zauważyć, że:
Z tego wynika, że:
Krąg studzienny znajdujący się na szczycie ma energie potencjalną. Energię potencjalną ciała przedstawiamy za pomocą wzoru:
gdzie Ep jest energią potencjalną ciała o masie m znajdującego się na wysokości h, na które działa przyspieszenie ziemskie g. W naszym przypadku energie potencjalną kręgu opiszemy wzorem:
Energia potencjalna kręgu została zamieniona na energię kinetyczną ruchu postępowego i energie kinetyczną ruchu obrotowego. Energię kinetyczną ciała przedstawiamy za pomocą wzoru:
gdzie Ek jest energią kinetyczną ciała o masie m poruszającego się z prędkością v. Wiemy, że prędkość liniową w zależności od prędkości kątowej możemy przedstawić wzorem:
gdzie v jest prędkością liniową, ω jest prędkością kątową, R jest promieniem obracającego się ciała. W naszym przypadku energia kinetyczna ruchu postępowego kręgu może zostać przedstawiona za pomocą wzoru:
Energię kinetyczną ruchu obrotowego przedstawiamy za pomocą wzoru:
gdzie Ekobr jest energia kinetyczną ruchu obrotowego bryły sztywnej o momencie bezwładności I poruszającej się z prędkością kątową ω. Wówczas dla naszego przypadku energia kinetyczna ruchu obrotowego studziennego kręgu będzie miała postać:
Korzystając z zasady zachowania energii otrzymujemy, że:
Wiemy, że:
Wówczas dla naszego przypadku otrzymujemy, że:
Korzystając z wzoru na prędkość w ruchu jednostajnie przyspieszonym wiemy, że:
gdzie v jest prędkością z jaką porusza się ciało ruchem jednostajnie przyspieszonym z przyspieszeniem a po czasie t. Z tego wynika, że:
Korzystając z wzoru na drogę w ruchu jednostajnie przyspieszonym (z pominięciem prędkości początkowej) wyznaczmy przyspieszenie studziennego kręgu:
Z tego wynika, że:
Zamieniamy stronami:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
W tym przypadku ponownie korzystamy z energii. Energia potencjalna kręgu na szczycie wzniesienia będzie miała postać:
Energię kinetyczną ruchu postępowego u podnóża wzniesienia opiszemy wzorem:
Energię kinetyczną ruchu obrotowego u podnóża wzniesienia przedstawimy zależnością:
Wówczas korzystając z zasady zachowania energii otrzymujemy, że prędkość kątowa studziennego kręgu przedstawimy zależnością:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Wartość tarcia statycznego możemy przedstawić za pomocą wzoru:
gdzie T jest wartością siły tarcia, f jest współczynnikiem tarcia, N jest wartością siły nacisku. Korzystając z rysunku zauważmy, że:
Siła tarcia statycznego powoduje, że bryła sztywna porusza się ruchem obrotowym przeciwnie do ruchu wskazówek zegara.
Wartość momentu siły obracającej się bryły sztywnej w przypadku, gdy wektor siły jest prostopadły do wektora ramienia możemy przedstawić wzorem:
gdzie M jest momentem siły bryły sztywnej, F jest siłą działającą na bryłę sztywną w odległości r od jej osi obrotu. Z tego wynika, że:
Korzystając z wzoru na przyspieszenie kątowe bryły sztywnej wyznaczmy jej moment siły. Przyspieszenie kątowe bryły sztywnej przedstawiamy za pomocą wzoru:
gdzie ε jest przyspieszeniem kątowym bryły sztywnej, M jest jej momentem siły, I jest jej momentem bezwładności. Z tego wynika, że:
Aby krąg toczył się bez poślizgu, to moment siły tarcia musi być większy, bądź równy od momentu siły pochodzącego od ruchu obrotowego walca (wypadkowego momentu siły):
Wyznaczamy jaką zależność powinien spełniać współczynnik tarcia statycznego:
Przyspieszenie kątowe w zależności od przyspieszenia liniowego możemy przedstawić wzorem:
gdzie ε jest przyspieszeniem kątowym, a jest przyspieszeniem liniowym, r jest promieniem obracającego się ciała. Przyspieszenie liniowe możemy przedstawić wzorem:
gdzie a jest przyspieszeniem liniowym, v jest prędkością z jaką porusza się ciało, t jest czasem ruchu. Wówczas otrzymujemy, że:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Siła tarcia będzie równoważyła pewną siłę F, którą możemy przedstawić wzorem:
gdzie a jest przyspieszeniem (opóźnieniem) z jakim poruszał się będzie krąg po innym podłożu. Wówczas otrzymujemy, że:
Korzystając z wzoru na drogę w ruchu jednostajnie przyspieszonym otrzymujemy, że droga przebyta przez krąg będzie miała postać:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Liczba obrotów jaką wykonał krąg studzienny staczając się ze wzniesienia jest stosunkiem drogi po jakiej staczał się krąg do obwodu tego kręgu:
gdzie:
Wówczas otrzymujemy, że:
Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:
Na szczycie wzniesienia o długości...
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

