Przeczytaj poniższy fragment tekstu Rene Descartes’a.
„Po czym, zastanawiając się nad tym, że wątpiłem i że wskutek tego moja istota nie była całkiem doskonała, jasno bowiem widziałem, że większą doskonałością było wiedzieć aniżeli wątpić, wpadłem na myśl, by wyśledzić, od kogóż to nauczyłem się myśleć o czymś doskonalszym od siebie; rozpoznałem oczywiście, że musiało to być od istoty, której natura rzeczywiście była doskonalsza […]; a ponieważ jest nie mniejszą sprzecznością, żeby rzecz najdoskonalsza pochodziła od mniej doskonałej i do niej przynależała, aniżeli to, że coś powstaje z niczego, więc ja również nie mogłem uzyskać jej [idei istoty doskonalszej ode mnie] od samego siebie. Pozostawało więc tylko jedno, że była mi dana przez istotę o naturze, która naprawdę była doskonalsza ode mnie, a nawet która posiadała w sobie wszystkie doskonałości, o których mogłem mieć jakąkolwiek ideę, co, jednym słowem, znaczy, która była Bogiem”. R. Descartes, Rozprawa o metodzie, tłum. W. Wojciechowska, Warszawa 1970.

Rozstrzygnij, czy przedstawiony wywód, którego konkluzją jest teza o istnieniu Boga, jest akceptowalny z pozycji deizmu. Uzasadnij swoje rozstrzygnięcie.

---

Rozstrzygnięcie: