Parmenides z Elei (ok. 540-ok. 470 p.n.e.), filozof presokratejski, wprowadził innowacyjną koncepcję bytu, która stanowiła fundament dla rozwoju filozofii zorientowanej ontologicznie (ukierunkowanej na rozważanie tego, czym jest byt jako byt). Jego główne dzieło to poemat filozoficzny O naturze. Kluczową ideą Parmenidesa jest przekonanie, że byt jest, a niebyt nie istnieje. Odrzucał możliwość zmiany, wielości i stawania się, uważając