W antycznej Grecji definiowano sztukę szerzej, niż czyni się to współcześnie. Otóż w starożytności, zwłaszcza w kręgu kultury antycznej Grecji, przez sztukę rozumiano nie tylko twórczość artystyczną, ale wszelkiego rodzaju działania zgodne z ustalonymi regułami, wzorcami i kanonami, a w szczególności umiejętność wytwarzania rzeczy wedle pewnych wzorców. Sztuką w opinii antycznych Greków były więc nie tylko obrazy czy rzeźby powstałe w myśl zasad proporcji i harmonii, ale też przedmioty wytworzone, przykładowo, przez garncarzy, budowniczych, krawców, geometrów, żeglarzy czy żołnierzy, o ile spełniały one wymogi z zakresu ich profesji. Sztuka, w rozumieniu antycznych Greków, była więc umiejętnością produkowania rzeczy lub działania dla osiągania jakichś użytecznych skutków. Aby te użyteczne skutki osiągać, należało posługiwać się ustalonymi wzorcami-zasadami tworzenia.