Wolność, w kontekście społecznym i etycznym, można najkrócej określić jako możliwość działania jednostki zgodnie z jej własną wolą. Oczywiście, w praktyce wolność ma swoje ograniczenia, gdyż jednostka działa pod presją różnych czynników fizycznych, fizjologicznych, normatywnych (moralnych i prawnych), społecznych, ekonomicznych czy psychicznych, które sprawiają, że nie może w pełni robić tego, co chce. W znaczeniu politycznym wolność jednostki to jej niezależność (względna niezależność) od przymusu instytucji państwowych i prawo do pewnego zakresu prywatności. W sensie psychologicznym ludzie czują się zazwyczaj w mniejszym lub większym stopniu wolni, gdyż mają poczucie, że sami decydują, co wybierają z dostępnej puli możliwości. Przykładowo, kiedy jednostka sięga po sok pomarańczowy, zamiast dostępnego soku grejpfrutowego, to czyni to często z przekonaniem, że to właśnie ona sama decyduje tak, a nie inaczej. Posiadanie psychologicznego odczucia, że wybiera się samodzielnie, nie jest jednak rozstrzygającym dowodem na rzecz faktycznej wolności ludzkiej woli. Może być bowiem tak, że wolność woli jest jedynie iluzją, tak iż człowiekowi zdaje się, iż wybiera sam, ale faktycznie wszelkie jego działania są zdeterminowane.