Przykładowe rozwinięcie do postaci pełnego akapitu zdania (b) z przykładu 1. („Jednak moim zdaniem, Helena Trojańska nie była piękna, ponieważ prawdziwe piękno jest cechą duszy, czyli cnotą, a Helena nie była cnotliwa”):

Moim zdaniem, Helena Trojańska nie może być uznana za piękną, gdyż moja koncepcja piękna opiera się na głębszych wartościach niż jedynie zewnętrzny wygląd. Prawdziwe piękno, według mnie, jest emanacją cnót i cech charakteru, a nie tylko kwestią fizycznej atrakcyjności. Takie piękno wiąże się więc nie tylko z wyglądem zewnętrznym, ale też z walorami duchowymi. Helena, choć mogła być uważana za urodziwą, nie posiadała tych wartościowych cech duszy, które w moim rozumieniu definiują prawdziwe piękno. Jej działania, takie jak porzucenie męża dla Parysa, świadczą o braku cnoty i moralności, co stanowi przeszkodę w uznaniu jej za piękną w pełnym znaczeniu tego słowa. Dlatego też, moim zdaniem, Helena Trojańska nie była piękna.