Pyrrus odrzekł do Kineasa, że po szeregu zwycięstw: „Będziemy z rozkoszą zażywać spoczynku! Dzień po dniu, mój kochany, będzie trwać zabawa przy winie, będziemy spędzać czas na rozmowach i wzajemnie się weselić”.

Można więc uznać, że Kineas, a zwłaszcza Pyrrus, są przede wszystkim zwolennikami hedonizmu, czyli postawy życiowej bazującej na dążeniu do przyjemności i unikaniu przykrości. Pragną w pierwszej kolejności życia wygodnego, zabawy i rozkoszy zmysłowych.

Najbliżsi w swoich poglądach są więc cyrenaikom. Ta starożytna szkoła filozoficzna nawiązywała do poglądów Arystypa z Cyreny, będącego jednym z uczniów Sokratesa. Arystyp zalecał, że człowiek powinien żyć tak, aby doświadczać jak najwięcej przyjemności, zwłaszcza zmysłowych, gdyż te, jego zdaniem, są najbardziej intensywne. Arystyp przekonywał, że dobre jest to, co jest przyjemne, a złe to, co przykre.

Pyrrus i Kineas w mniejszym natomiast stopniu zbliżają się swoimi przekonaniami do hedonizmu Epikura. Ten ostatni zalecał bowiem umiarkowane korzystanie z przyjemności, a wyżej od rozkoszy zmysłowych cenił przyjemności duchowo-intelektualne. Uważał, że przyjemność może zapewnić jednostce już sama nieobecność bólu i spokój ducha. Sądził, że lepiej jest stronić od luksusowych napojów i dań, a na pewno nie zalecał uczestniczenia w wojnach napastniczych, lecz preferował życie bez mieszania się w sprawy polityczne.