Epikur uważał, że celem życia jest osiągnięcie szczęścia poprzez doznawanie przyjemności i unikanie cierpienia. Przyjemność rozumiał jednak nie jako ciągłą zabawę, lecz jako stan wewnętrznego spokoju (ataraksji) i braku bólu (aponii). Zalecał umiarkowanie, prostotę i rozwagę w wyborach życiowych. Odrzucał strach przed bogami i śmiercią, twierdząc, że bogowie nie ingerują w świat, a śmierć jest końcem świadomości, więc nie powinna budzić lęku.