Empedokles twierdził, że wszystko, co istnieje, powstaje z połączenia czterech niezmiennych żywiołów: ognia, powietrza, wody i ziemi. Te podstawowe elementy łączą się i rozdzielają pod wpływem dwóch przeciwstawnych sił: miłości, która jednoczy, oraz nienawiści (zgody i sporu), która rozdziela. Świat, według niego, podlega cyklicznym zmianom - raz dominuje jedność, raz rozdzielenie. Empedokles próbował więc pogodzić zmienność rzeczy z istnieniem niezmiennych podstaw bytu.