Zdaniem Kazimierza Twardowskiego, „sąd jako wytwór psychiczny” jest pewnym aktem psychiki jednostki, w którym, przykładowo, coś ona twierdzi albo czemuś zaprzecza. Można by go nazwać „poznawczą czynnością psychiczną”. Natomiast „powiedzenie” nie jest we właściwym tego słowa znaczeniu samą czynnością psychiczną, lecz zdaniem wyrażającym zewnętrznie sąd. Umożliwia zatem zakomunikowanie na zewnątrz pewnego wytworu psychicznego. Można by go inaczej nazwać „medium umożliwiającym komunikację interpersonalną”.