Jean-Paul Sartre głosił egzystencjalizm, który zakłada, że „istnienie wyprzedza istotę” - człowiek najpierw istnieje, a dopiero potem sam siebie definiuje poprzez swoje wybory i działania. Sartre podkreślał, że człowiek jest całkowicie wolny i odpowiedzialny za swoje życie, a ta wolność bywa źródłem lęku i niepokoju. Odrzucał istnienie Boga jako źródła sensu, twierdząc, że to człowiek nadaje sens swojemu istnieniu. Egzystencjalizm Sartre’a był filozofią wolności, odpowiedzialności i autentyczności.