Według Mariana Massoniusa, oryginalność polskiej metafizyki wiąże się z tym, że bodźcem do jej powstania, a w dużej mierze również formą wyrazu, była poezja romantyczna. Massonius stwierdza, że metafizyka polska XIX wieku była przełożoną na pojęcia filozoficzne poezją. Ponadto, polska metafizyka wyrosła na bazie cierpienia przedstawicieli narodu polskiego i z tęsknoty za własnym, niepodległym bytem państwowym. Jej celem nie była zaś tylko teoria, ale też praktyka, a w szczególności zbudowanie podwalin pod lepszą przyszłość narodu polskiego, w tym rozbudzenie świadomości narodowej i obywatelskiej wśród Polaków.