Dwa zarzuty, które - zdaniem autora przytoczonego tekstu, tj. ks. Michała Hellera - filozofowie mogliby postawić przeciw sformułowanej przez niego hipotezie:

1.

Racjonalność (poznawalność) świata nie jest własnością samego świata, nie jest czymś niezależnym od nas, ludzi, ale jest czymś, co światu nadaje człowiek, który na potrzeby prowadzonych badań i dociekań naukowych (czy filozoficznych) wprowadza w świat określony porządek, gdyż bez tego świat nie byłby dla człowieka zrozumiały (a sam w sobie świat faktycznie nadal pozostaje niezrozumiały). Racjonalny nie jest więc sam świat, ale nasz, ludzki, proces badawczy. Można zatem mówić o racjonalności człowieka, ale nie o racjonalności świata poza człowiekiem.

2.

Racjonalność jest własnością ludzką, która wytworzyła się wskutek ewolucji przyrody ożywionej. Ludzka racjonalność jest czymś, co przeszło próbę selekcji naturalnej i jest własnością pomagającą człowiekowi radzić sobie w świecie. Nie jest jednak własnością świata pozaludzkiego. Stanowi tylko korzystny z punktu widzenia człowieka element przystosowawczy do środowiska.