Ilustracja ze strony 62 podręcznika nawiązuje do tzw. egzystencjalnej koncepcji filozofii, w której myśliciele skupiają się na problemie człowieka i przeżywania przezeń swojego człowieczego losu, w tym poszukiwania autentyczności, szczęścia, a wreszcie - sensu życia. Zwracają uwagę na to, że człowiek, za sprawą swojej świadomości, radykalnie różni się od innych rodzajów bytów w świecie, przed którymi - z uwagi na to, iż nie mają one samoświadomości - nie rysują się takie problemy, jak właśnie przed istotami ludzkimi (na przykład nie zajmuje ich tak kwestia skończoności życia).

Konkretnie zaś przywołana ilustracja odnosi się do kwestii przybierania przez poszczególnych ludzi różnych „masek”. Ludzie, pod wpływem kontaktów z innymi ludźmi, zmieniają swoje zachowania, próbując najbardziej optymalnie wpasować się do społeczeństwa. Grozi im jednak przez to zagubienie ich autentyczności. Ich tożsamość i osobowość staje się w takiej sytuacji czymś kształtowanym pod dyktando innych.