Na ilustracji ze strony 42 widzimy osobę stojącą przed obrazami, prawdopodobnie wystawionymi do oglądania w galerii sztuki bądź jakimś muzeum. W kontekście filozoficznym możemy rozprawiać nie tyle o konkretnych obrazach, stylach malarskich i ich cechach - tym zajmuje się historia sztuki - co raczej o tym, co sprawia, że coś - w tym dane obrazy - jest piękne? Czym w ogóle jest piękno? Czy jest własnością obiektywną, czy też raczej jest „w oku patrzącego”? Innymi słowy: czy piękno jest obiektywne, czy raczej subiektywne?

Wreszcie, problem komplikuje się, jeśli zaczniemy rozważać, czy piękno, wychwytywane - na przykład - podczas obserwacji obrazu, istnieje jako jakiś realny byt, odrębny od tegoż obrazu? Czy może bardziej jest własnością, w dodatku jedną z wielu, jaka przysługuje konkretnemu obiektowi (na przykład obrazowi)? Tego typu pytania - na przykład o status bytowy piękna - zajmują filozofię, a w szczególności teorię bytu, czyli metafizykę.