Arystoteles krytykuje teorię idei Platona, bo nie wyjaśnia ona zaistnienia zmian i ruchu w świecie, które - wedle Stagiryty - są czymś w oczywisty sposób stwierdzalnym za pomocą doświadczenia.

Stagiryta odnosi się do tych aspektów teorii idei Platona w następujących wypowiedziach z przytoczonego fragmentu Metafizyki:

• „Niczego też nie zyskamy, gdybyśmy nawet przyjęli wieczne substancje, jak ci, co wierzą w idee, jeżeli nie będzie w nich jakiejś zasady, która by mogła wywołać zmianę”,
• „(...) niektórzy przyjmują wieczny akt, na przykład Leukippos i Platon; twierdzili bowiem, że ruch jest wieczny. Ale dlaczego i jakiej natury jest ten ruch, nie mówili, ani też, jeżeli świat porusza się w ten czy w inny sposób, nie podawali przyczyny tego”,
• „(...) jaki rodzaj ruchu jest pierwszy? Bo to stanowi wielką różnicę. Ale i Platon nie jest w stanie wyjaśnić tego, co przyjmuje czasem jako zasadę ruchu, mianowicie tego, co się samo porusza; bo, według jego teorii, dusza jest późniejsza [od ruchu] i równoczesna z niebem”.